خواندن مغرب و يك نماز دو ركعتى مردد ميان چهار نماز ، و اگر نداند كه حاضر بوده يا مسافر ، يك مغرب مىخواند و يك نماز دو ركعتى ما فى الذمه مردد بين چهار نماز و يك نماز چهار ركعتى مردد بين ظهر و عصر و عشا . مسأله 13 - اگر كسى بداند كه مثلًا نماز صبح از او قضا شده ، ولى نداند كه چند دفعه قضا شده ، مىتواند به اندازه‌اى بخواند كه بيشتر از آن يقين ندارد ، و نيز بهتر است كه به اندازه‌اى بخواند كه گمان پيدا كند كه ديگر نماز قضا ندارد ، و بهتر از آن اين است كه به اندازه‌اى بخواند كه يقين پيدا كند كه ديگر نماز قضا ندارد . و همچنين است نمازهاى ديگر ، و فرق نمىكند كه از اول نداند يا اول مىدانسته و بعداً فراموش كرده كه چند نماز بوده . مسأله 14 - اگر بداند كه چند شبانه‌روز نماز نخوانده ، ولى شمارهء آنها را نداند ، مثلًا نداند پنج شبانه‌روز بوده يا شش شبانه‌روز ، وظيفه‌اش همان است كه در مسألهء بالا گفته شد . مسأله 15 - نماز قضا را واجب نيست فوراً به‌جا آورد ، بلكه مىتواند هر اندازه بخواهد تأخير بيندازد ، مادامى كه باعث سبك شمردن حكم خدا نشود . مسأله 16 - كسى كه نماز قضا به ذمه دارد مىتواند نماز ادايى خود را بخواند ، ولى احتياط مستحب آن است كه اول نماز قضا را بخواند ، مخصوصاً اگر قضاى همان روز باشد و سزاوار است كه اين احتياط را ترك نكند ، بلكه اگر به نماز ادا مشغول شد ، مستحب است كه نيت خود را به قضا بگرداند اگر جاى آن نگذشته باشد ، و سزاوار است كه اين را هم ترك نكند ، مثلًا اگر نماز صبح او قضا شده و فراموش كند و مشغول نماز ظهر بشود اگر در ركعت دوم يادش بيايد مستحب است نيت خود را بگرداند ، اما اگر در ركوع ركعت سوم يادش بيايد نمىتواند نيتش را بگرداند . مسأله 17 - كسى كه نماز قضا به ذمه دارد مىتواند نماز مستحبى بخواند .